Verhalen over erfstukken van de familie Vanautgaerden.
De kerkstoel van Amelia Jochmans.
Ik wist van het bestaan van een gepersonaliseerde kerkstoel van mijn meter Amelia Jochmans, die lange tijd zoek is geweest tot hij plots door een bijzonder toeval weer opdook in de familie.
Joeri, werkzaam in het UZ Gasthuisberg en kleinzoon van mijn broer Désiré, heeft op een receptie van een collega, die op pensioen ging vernomen dat zij nog in het bezit was van een kerkstoel die voortkwam uit de bezittingen van de familie Vanautgaerden uit Bierbeek. Zij vertelde hem dat die kerkstoel toebehoord had aan zijn overgrootmoeder Amelia Jochmans.
Omdat zij zelf geen interesse had voor deze stoel heeft ze hem terugbezorgd aan Joeri, die hem via zijn grootvader Désiré aan mij heeft bezorgd en zo is hij na meer dan veertig jaar terug in de familie.
Amelia Jochmans, mijn meter, kwam met de verhuis van de windmolen op Meren naar het dorpsplein in Bierbeek in 1918 waar zij de opvoeding van haar kroost (7 kinderen) verzorgde maar ook de zorg en opvoeding van een deel van haar andere kleinkinderen die ze onderdak gaf, voornamelijk de oudste kinderen van haar oudste zoon Louis die zich in Blanden gevestigd had.
In 1940 kwam haar jongste zoon Romain, samen met zijn bruid Julia Billiau en hun jonge spruit Désiré naar het moederhuis in het dorp wonen.(lees de bijdrage Mollendael).
Van dan af tot aan haar dood in 1957 nam zij voor een groot deel het huishouden in handen van haar kleinkinderen samen met mijn moeder Julia, die haar handen vol had met de klanten van de molen en het café in Bierbeek. Omdat de molen in Bierbeek het moederhuis was, kwam er ook regelmatig bezoek van de familie en ‘Pekke’ was dan altijd de gulle gastvrouw om haar kinderen en kleinkinderen te ontvangen en terug naar huis te sturen met zelfgebakken brood of taart en groenten uit de tuin.
De hoogdag voor haar was Bierbeek kermis , de tweede zondag na Sinksen, dan werd er een volledige oven brood en een volledige oven taarten gebakken en in dezelfde hitte nog een rosbiefgebraad van een drietal kilo!
Ik ben één van de vele petekinderen van ‘Pekke’ Amelia en ben trots dat haar kerkstoel nu een ereplaats gekregen heeft in onze woonkamer.
Julien, 20 december 2023.
De wandelstok van Peter Stock
Ik vond in 1969 in de molen te Bierbeek (dorp) de originele wandelstok van mijn bet-bet-overgrootvader Henricus Vanautgaerden geboren te Bierbeek op 12 september 1807 en er overleden op 30 januari 1887. Henricus plantte ook de vrijheidsboom (lindeboom) te Bierbeek in de winter van 1830 -1831.
(lees hierover Vrijheidsboom te Bierbeek)
De wandelstok is uit een penwortel van een es gemaakt. ESSENHOUT is taai en sterk. Vanwege zijn elasticiteit wordt het gebruikt voor pijl en boog, voor stelen van spaden en schoppen en het handvat voor bijlen en kapmessen en ook voor biljartstokken.
Een penwortel is een sterke hoofdwortel die recht naar beneden groeit en er zo voor zorgt dat deze uit de diepere bodemlagen water en voedingsstoffen kan halen. Het handvat van de stok is in feite de hoofdwortel.
De stok ging over naar zijn zoon Johannes, Ludovicus (Peter Stock) die door zijn drie huwelijken de drie grote takken van onze stamboom verwezenlijkte. Zijn eerste huwelijk met Dorothea Devijver (tak Lovenjoel) , zijn tweede huwelijk met Philipina Beken (tak, Bierbeek) en zijn derde huwelijk met Maria Antonia Decoster (tak Brussel) (Raadpleeg hierover de stamboom.)
Johannes Ludovicus Vanautgaerden
Als de foto aandachtig bekijkt, kan je zien dat Peter Stock een glazen oog had, vermoedelijk het gevolg van een kinderverlamming. Het is aannemelijk dat zijn vader Henricus de wandelstok heeft gemaakt voor zijn iet of wat gehandicapte zoon.
Julien, 23 april 2023.
De kleerkast
Deze minstens 150-jarige olmenkast is tweedehands gekocht op een uitverkoop in Leuven in 1918 door Désiré en werd met paard en kar naar zijn nieuw verblijf in Bierbeek Dorp gebracht.
Op de binnenwand van de kast is door Désiré eigenhandig de prijs en het voorschot genoteerd samen met zijn naam: Désiré Vanautgaerden, maalder Bierbeek, en de prijs. van 48,00 fr. en 1 fr. gegeven.
Olmen of iepenhout is vast, taai, vrij licht en meestal gelijkmatig van structuur en dus zeer geschikt als massief hout voor meubels, betimmeringen, trappen en vloeren. Het is misschien wel één van de fraaiste houtsoorten van ons land. Iepen is een zeer stevige houtsoort die een relatief laag gewicht heeft en in combinatie met zijn andere eigenschappen de perfecte houtsoort is voor het maken van kasten.
Kleerkast van Romain & Julia
De kleerkast van Romain & Julia aangekocht in 1941 ter gelegenheid van hun huwelijk, stond jaren op hun slaapkamer. In 1970 is ze verhuisd naar Julien in de Ruiterslaan in Kessel-lo.
In 2023 is deze kast dan verhuisd naar Gert in Haasrode. zodat ze hopelijk na 100 jaar nog steeds in de familie zal zijn.
De blaasbalg
De blaasbalg is een restant van uit de molen in Bierbeek. Hij werd gehanteerd bij het billen (scherpen) van de molenstenen om het scherpsel weg te blazen.
Ook werd hij gebruikt om het stof tussen de wikkelingen van de zware elektrische aandrijfmotor, die de molenstenen op gang moest brengen, weg te blazen om verbranding te voorkomen. Voor het starten van de molensteen moest men altijd met twee personen zijn: één aan de stroomkast met de regelaar voor de snelheid en één iemand die bij de start de brede aandrijfriem (15 cdm) op op zijn plaats moest houden gezien de enorme kracht die er op ontwikkeld werd.
Stoelen
Wanneer Julia Billiau, ons moeder, in 1980 stopt met de uitbating van café in de molen en later ook verhuist naar een woning op de Hoogstraat in Bierbeek hebben de kinderen elk een oude plooistoel van 1950 van het terras van het café meegenomen als aandenken. De oorspronkelijke kleur was donker groen en wit zoals de tafeltjes.
Omdat ik met één stoel niet veel kon aanvangen heb ik er vijf identiek laten bijmaken.
Ik kreeg daarvoor de hulp van mijn dochter Inge die lerares wiskunde is in het V.T.I. te Leuven en via de afdeling ‘houtbewerking’ kon zij het regelen dat de leerlingen van het laatste jaar de uitdaging aangingen om vijf stoelen te reproduceren. Ik moest enkel zorgen voor de aanlevering van goed gedroogd beukenhout op maat gesneden volgens hun plan. Daartoe had ik natuurlijk de neven in Blanden van de houtzagerij die voor mij deze klus op een deskundige manier klaarden. Voor het zitvlak is de school zelf op zoek gegaan naar een kopie .
Hieronder ziet u, naar mijn mening en voldoening, het zeer prachtig resultaat.
