EDOUARD Vanautgaerden en de citadel van Dinant
- dienstplicht (1927 – 1928)
2 Huwelijk 12 september 1928 met Maria Nackaerts
3. Bierbeek: geboorte Désiré (1929)
4. Hever: 1930 -1935 Groenten- melk- en fruitwinkel op de Antwerpsesteenweg in Brussel
geboorte Josée (1930) en Nelly (1934)
5 .Zaventem: Stockmans watermolen (1935 – 1938) (lees molens Edouard)
Geboorte Clairette (1937)
6. Bièrges watermolen (1938 – 1948)
geboorte Agnes, Bernard en Georges
7. Bièrges café des sports naast de kerk
(1948 – 1954) met 5 minderjarige kinderen en 3 tienermeisjes vindt tante Maria het beter om naar iets anders uit te zien. Nonkel Wakke leest in de krant een aanbieding voor gids met gratis woonst op de citadel in Dinant.
In het voorjaar van 1954 verhuist het gezin naar Dinant en neemt zijn intrek in de citadel.
8.Dinant. (1954 -1969)
citadel werd eerst de Belgische driekleur geheven.
Op het dak de duiventil met de Belgische kampioenduiven.
De ingang via de trap met 408 treden.
op het dak van de citadel.
Georges kaapten menige eersteprijzen weg met hun duiven.
De duifjes vonden natuurlijk gemakkelijk hun hok terug boven op de citadel.
private télésiège (1954 -2002) die vertrok vanop Mont Fat en niet geschikt was voor het winkelen.
Links de toegang en de trap.
Drie jaar lang worden deze 408 treden af en op beklommen om tot in de stad en de winkels te komen.
In 1956 wordt een kabellift gebouwd die in 1997 vernieuwd wordt.
Het gezin woont gratis in de citadel waar ze een woonkamer en drie slaapkamers
(de vroegere dokters en officierswoningen) en één wasbak ter beschikking hebben.
Nonkel Wakke, zoals we hem aanspraken, start met zijn nieuwe job als conciërge en gids op de citadel van Dinant tot aan zijn dood. (16 juli 1969).
Dagelijks worden 7 gidsronden van 50 minuten gemaakt.
De eerst jaren zijn de enige inkomsten de fooien die hij ontvangt in zijn omgekeerde kepie op het einde van de rondgang, die hij dan op de keukentafel omkiepert zodat tante Maria kan sorteren en tellen. Het zijn geen gemakkelijke tijden.
De rondgang vertrekt via de kazematten met hun schietgaten gericht op de Maas, en de gids vertelt van de belegering door Karel de Stoute waarbij lijf-aan-lijf-gevechten plaatsvinden in de citadel met de bajonet op het geweer. Na het beleg van een week besluit hij uit wraak 800 man, twee aan twee gebonden, in de Maas te gooien.
Dan volgt het verhaal van
‘Dinant ville martyre’.
Op 23 augustus 1914 en de erop volgende dagen worden 674 burgers vermoord en 750 woningen verwoest. (lees op YouTube).
(https://www.matele.be/bienvenue-chez-vous-dinant-ville-martyre) .
De rondgang leidt langs het munitiedepot, de slaapvertrekken van de soldaten, de infirmerie, het cachot, de bakkerij, de smederij, het enig mooie uitzichtpunt 100 m boven de Maas, de wapenzaal en museum, de guillotine, en eindigt in de kunstmatig nagemaakte scheefgezakte bunker die altijd voor de nodige hilariteit zorgt en de kans biedt hiervan een mooie herinneringsfoto te kopen.
Tienduizenden toeristen en vele binnen- en buitenlandse eregasten heeft Edouard gegidst waaronder in 1961 de Mwami van Rwanda, die hij, zoals hij zo dikwijls vertelde, mocht rondleiden in het bijzijn van verscheidene ministers en hoogwaardigheidsbekleders.
De vier nog thuiswonende kinderen helpen mee: o.a. in de kassa (Clairette en Agnes) aan de ingang en ook in het winkeltje voor souvenirs en het cafétaria. Bernard en Georges worden opgeleid tot gids.
Georges trouwt met Edith van Hamel, (1965) wordt leraar in Malone en blijft gidsen in de weekends en de schoolvakanties, Edith wordt ingeschakeld in de winkel voor souvenirs.
Het autobusongeval
Op 15 juli 1969 brengen mijn vrouw en ik een ziekenbezoek aan onze nonkel die strijdt
tegen longkanker en als eerste in de rij van het geslacht van maalders overlijdt hij de dag nadien hieraan.
Rond 13u20 spreken we met hem aan zijn ziekbed als Georges meldt dat er een autocar de Maas is gereden.
De autobus met Nederlandse toeristen daalt de steile Rue Saint-Jacques (8%) af naar het centrum als de remmen het begeven en de bus in een razende vaart naar beneden snelt.
Volgens het politieverslag in de krant heeft de chauffeur nog verwoede poging gedaan om het gevaarte tot stilstand te brengen met behulp van de handrem maar die brak af. Hij probeert de bus nog af te remmen door hem tegen de gevels te schuren maar niets kan nog baten.
Hij kruist beneden nog 2 straten om dan als een raket door de reling van de Maas in het water te belanden. 21 Nederlandse toeristen overleven de ramp niet en 4 kunnen zich al zwemmend redden. Georges was op het zichtpunt met een groep toeristen die ooggetuigen zijn van de ramp en kunnen tot boven de angstkreten horen van de mensen voor ze in het water terecht komen.
Na het overlijden van Edouard zetten tante Maria, haar kinderen en schoondochters de activiteiten in de citadel verder.
Bernard overlijdt op 23 juni 1998 in Dinant. Zijn vrouw Jacqueline blijft in de citadel nog verschillende jaren wonen en werken zodat de familie Vanautgaerden meer dan 60 jaar de bewoners van de citadel blijven!
altijd een warm onthaal gaf.
Op de vluchten van Sabena tussen Brussel en New York werd in de jaren ’70 een gastronomisch menu gepresenteerd door ‘de club des gastronomes’ met op de voorkaft van het menu een kleurtekening van de citadel van Dinant.
samengesteld door Julien op 28 september 2024.